Gisteren naar Kuta geweest, de grote badplaats aan de indische oceaan. helemaal aan de andere kant van waar wij zitten hemelsbreed misschien 10 km :-). We zijn gebracht via een taxi van het hotel en we werden om 17.00 uur weer opgehaald. Afgezet bij een enorm warenhuis aan zee gaan we op jacht naar kleding en wat souveniers ;-) nou beiden kwamen we die dag in een echte tsunami golf tegen. Winkels aan en aan en vol met souveniers en kleding. Wij hebben nog nooit zoveel spullen bij elkaar gezien, je moet het gezien en beleeft hebben anders is het niet over te brengen. Plus zo'n beetje iedere meter die we lopen wordt ons gevraagd of we taxi of massage nodig hebben. Maar alles went dus ook dit ;-) We wilden naar de plek waar de bomaanslag is geweest in 2002 en na een aantal keren de weg te hebben gevraagd en geleid door heel smalle straten staan we plots voor het monument. Erg indrukwekkend, midden tussen de enorme discotheken een leeg gat daar waar de discotheek heeft gestaan, een kruis op de weg waar de auto met de bom stond en het monument met de ruim 200 namen van de slachtoffers. Heel raar om daar te staan en te weten wat te tragedie moet zijn geweest in die smalle straat vol met discotheken en het besef dat mensen dit elkaar aan kunnen doen op basis van geloof VRESELIJK. Na om 17.00 uur te zijn opgepikt door onze taxi gingen we met een engels stel door de spits drukte van Kuta terug naar ons hotel. Gisteravond lekker gegeten aan zee met een koele (warme) bries van zee hebben we de dag afgesloten en lagen wederom vroeg op bed.

Vanmorgen lekker ontbeten en daarna een flink stuk gewandeld naar de andere kant van Sanur we kwamen uit bij prachtige mangroven die helaas werden overspoeld door bergen vuilnis uit een rivier die vanuit land naar zee stroomde. We begrijpen beiden niet dat lokale mensen of eigenaren van hotels niet de handen uit de mouwen steken, maarhet lijkt de mensen hier totaal niet te interesseren. Daarna bij het zwembad gelegen en heerlijk gezwommen, zo dadelijk een biertje halen want vanavond gaat er een optreden komen recht voor onze kamer met balinese dans en muziek en wij zitten 1e rang ;-)

Morgen naar Sanur, maandag nog wat relaxen en dinsdag weer naar huis Tja mooi toch :-)

Groetjes, Ria en Bert

Vandaag van Amed naar Sanur via Ubud, Paul pakte niet de snelste weg maar een weg via de bergen (niet toeristisch maar wel heel erg mooi) Via prachtige rijst terrassen kwamen we bij een ceremonie uit waar we stopten. Paul vroeg of we even naar binnen mochten (in de tempel) en dat mocht. We stelden ons uiteraard bescheiden op maar we kregen toch veel belangstelling, vooral van de kinderen en de mensen die net buiten de ceremonie stonden. We hebben heel mooie foto's en video opnamens kunnen maken. De kinderen bleven maar zwaaien en toen we terug liepen van onze auto met ballonnen waren ze door het dollen heen. Dit zijn toch dingen die je normaal gesproken met een grotere gezelschap niet meemaakt. We hoopten ook nog een crematie te zien maar op een open gat (waar een overledenen gelegen had) en wat smeulende resten na is dit helaas niet gelukt. Je moet je wel realiseren dat een crematie hier een feest is, waarbij de ziel van het lichaam wordt los gemaakt. Tranen van verdriet zie je hier dan ook niet en ook wij zijn welkom bij een crematie op Bali. Bij Ubud nog een houtsnijwerk fabriek bezocht en een plaats waar schilderijen worden gemaakt. Beiden erg indrukwekkend, de tegenstellingen blijven enorm groot zeker als je in Sanur komt. Paul heeft voor ons een hotel geregeld aan zee Sanur Beach (Henk dat ligt naast dat waar jullie zijn geweest en we hebben de restaurantjes aan zee al gevonden :-)) hier blijven we totdat we volgende week dinsdag naar huis vertrekken. Afscheid genomen van Paul die ons 2 onvergetelijke weken heeft bezorgd. Vanaf nu staan we er alleen voor :-) zojuist even naar de kapper geweest in Sanur, was wel lachen want de kapster moest een krukje pakken om mij te kunnen knippen. Daarna gegeten aan het strand en zometeen moe maar voldaan slapen......pffffff. Morgen doen we het rustig aan en verkennen we de buurt.

Gr, Ria en Bert

Vanmorgen zijn we vertrokken van noord naar oostbali naar Amed. Onderweg zei Paul ik weet nog een heel mooie Chinees boedistische tempel. En daar zei hij niks teveel over, het was een prachtig complex waar net een ceremonie aan de gang was van een chinees/hindoe gezin. We mochten naar binnen en een gids vertelde ons van wat er allemaal te zien was en wat alles betekende. Hij vertelde ons ook een en ander over onze leeftijden en de horoscoop. Daarna langs de oost kust van Bali op naar Amed. Ook hier zie je net als op Java veel armoede en mensen die doelloos langs de kant van de weg zitten te hopen dat er mensen iets bij hen komen kopen. In Amed krijgen we een heel mooie hotelkamer en wederom vlak bij het strand. Direct snorkel spullen gehuurd en gaan snorkelen, Ria voelde zich niet lekker en bleef bij het hotel kijken. Wat een prachtige onderwaterwereld nog geen 5 meter van het strand. koraal en vissen in alle (meest felle) kleuren van de regenboog. Je denkt dat het niet mooier kan, maar toen we aangaven dat we hier wel een dag langer wilde blijven zei Paul "oke als je dit mooi vindt dan rijden we dadelijk een half uurtje verder daar ligt een japans oorlogsschip nog geen 10 meter van het strand door de nederlanders in de tweede wereldoorlog tot zinken gebracht". Hier aangekomen opnieuw het water in en hier was het nog mooier, het schip kon je goed zien liggen vol met koraal en werkelijk waar 1000e vissen er om heen PRACHTIG. Inmiddels zijn we weer klaar voor het avond eten en zit dag 13 er ook al weer bijna op.

Vanmorgen na het onbijt direct met Paul op pad. Eerst naar de prachtige watervallen van gitgit geweest "multi ter" Erg mooi en erg indrukwekkend. Daarna doorgereden naar de volgens Paul mooiste tempel van Bali "Uloendara" of "Tempel aan het meer" Toen we aankwamen was het nog erg rustig en we hadden het geluk dat er een grote ceremonie aan de gang was. Heel mooie Balinese vrouwen met offers op hun hoofd en de mannen op de achtergrond muziek maken. Het bleek te gaan om het verstrooien van de as van een overledene. Het was inderdaad een prachtige tempel mooi gelegen aan een groot meer. Vervolgens zijn we door Paul afgezet op een Pasar waar iedereen je in zijn winkeltje of kraam wil hebben. Heel leuk om mee te maken en we hebben er wat kleine dingetjes gekocht. Daarna door een prachtig natuur gebied gereden waar we onderweg nog wat ballonnen uitdeelden. vervolgens kwamen we aan bij de waterval "munduk" dit was weer een totaal andere dan de eerste. Een hoge waterval die met een enorm geweld naar beneden kwam. Als laatste van deze prachtige dag hebben we gezwommen in de warmwaterbronnen vlak bij Lovina. Op dit moment zitten we buiten op het terras voor ons huisje in een geweldige onweersbui. Het was al weer een onvergetelijke dag met enorm veel nieuwe indrukken. Onze gids Paul Sebo is voor ons ongelofelijk belangrijk geweest de afgelopen 12 dagen hij bracht/brengt ons echt naar de mooiste plekjes van Java en Bali.

Ik ga nog proberen wat mooie foto's op de blog te zetten zodat jullie een beetje kunnen meegenieten.

Gr,

Ria en Bert

Vanmorgen vroeg vertrokken naar Bali, eerst 2 1/2 uur gereden naar de haven waar we werden verwelkomd door zwarte wolken. Het begon zachtjes te regenen en Paul was blij want dan zou de politie waarschijnlijk binnen blijven en dat scheelde weer veel geld. Politie is hier ongelofelijk corrupt. Of je papieren in orde zijn maakt ze niets uit als je maar 20.000 roepia bij je rijbewijs stopt kijken ze nergens meer na en niet 1 controle maar wel 3 of 4 en de chef die komt als laatste en moet het meeste hebben 50.000 rph. Eenmaal op de boot zeiden we tegen elkaar als we dit overleven, overleven we alles. Grote gaten onder in de boot en een bonk roest. Wij moestren naar boven en als de boot ging varen zou Paul ook komen. Het begon enorm te regenen en te onweren en wij zaten daar als enige westerlingen op een veerboot. Je kon niets zien alleen een zwart doek en daaronder een stukje zee, verder stonk het enorm naar open riool. Het weer ging enorm te keer en Paul kwam maar niet naar boven. Wanneer gaat die boot nou eens vertrekken pffff..... na een 45 minuten zie ik plots door een spleet in het doek een boom voorbij komen en ik zeg tegen Ria "volgens mij zijn we al in Bali" Ria..."nee dat kan niet we moeten nog gaan" maar ja hoor zonder dat we het in de gaten hadden waren we al overgestoken. Paul durfde de auto niet meer uit vanwegen de zware slagregens. We zijn overgestoken in Noord Bali en rijden eerst naar lovina waar we Lenie en Frans ontmoeten (met lenie heb ik steeds contact gehad m.b.t. deze reis. We komen bijna niet bij, ze wonen in een schitterend huis 10 meter van de zee.....het is een echt droomhuis. Ze hebben 4 jaar geleden alle verkocht in nederland en zijn hier naar toe getrokken. Heel gastvrij en heel leuk om hen ontmoet te hebben. Daarna doorgereden naar ons hotel (ook pal aan zee) waar we meteen een wandeling gaan maken langs het strand. Na de verkopers van ons afgeschud te hebben gaan we kijken hoe jongens met de hand visnetten binnen halen. Er heerst een relaxte sfeer hier. Daarna lopen we verder en plots komt er een auto langs ons op gereden met hindoe's er op en mensen die erachter aan rennen. Ria en ik er ook achter aan staat een grote kist op de jeep en vrouwen dansen en ze lopen met de kist een gang in die bij een tempel uitkomt. Wij er achter aan en zo zijn we getuigen van een echte slang die geofferd wordt. Een hindoe komt naar ons toe en zegt dat er een slang in de kist zit, we moeten naar voren komen om te kijken (mensen allemaal hysterisch dansen) en voor ons gaat de kist extra open. Daarna nog gekeken naar het ritueel en weer een enorme ervaring rijker. Vandaag werdt in bali overigens al het ijzer geeerd wat inhoud dat er offers worden gebracht aan alles wat van ijzer is. (auto's, scooters, tuinhekken,messen......heel bijzonder om mee te maken.

Inmiddels voel ik me weer beter en vandaag mijn eerste biertjes gedronken. Met Ria gaat het ook goed en nu nog maar 10 dagen volhouden :-)

gr, Ria en Bert

Vanmorgen in alle vroegte vertrokken naar Borobodur, onderweg gestopt bij de ravage die de uitbarsting van de Merapi heeft teweeg gebracht. Enorm om te zien, hoe de stroom met lava en modder en as dwars door een stadje heen niets ontziend een enorme ravage heeft aangericht. Aangekomen bij de tempels van borobodure worden we meteen lastig gevallen door verkopers, Paul loodst ons veilig en wel naar de entree. We kregen een heel mooie rondleiding waarin de gids ons uitlegt hoed de tempel is opgebouwd en de betekenis van alles wat je daar ziet. Het is bloed en bloed heet maar ongelofelijk mooi. Vervolgens gaan we op weg naar de Prambanan een Hindoe tempel complex Onderweg schrijkken we ons een hoedje als de bus van paul een echte klapband krijgt, maar goed dat we niet op een drukke weg zaten. Band gemaakt en reis vervolgt, volgens paul was iedereen in het gebied waar we reden geevacueerd. (de borden stonden er nog allemaal) Aangekomen bij de Pramaran was gelukkig niet zo agressief dan bij de tempel borobodure. Ook dit complex was prachtig om te zien, met al die stenen en m.n. de beelden in de tempels. (foto's van beiden volgen) Wederom vandaag weer div. keren aangesproken en met mensen op de foto gegaan, we worden nog eens beroemd :-) We gaan Midden java morgen verlaten en gaan dan op weg naar oost java, richting Bromo vulkaan. Met mijn buik is het nog steeds goed mis dud we gaan de komende 24 uur bekijken of we de Bromo gaan beklimmen. Met name om 1.00 uur s'nachts op is wat me op dit moment erg tegen staat. Overdag gaat op zich alles goed en kunnen we veel ondernemen maar in de huidige conditie heb ik de nacht nodig om bij te tanken.

Vanaf een heel warm Java groeten we jullie Ria en Bert.

Vannacht erg veel last van diarree gehad en vanmorgen besloten naar de dokter te gaan. Het was echter erg druk bij de kliniek waarna we zijn doorgereden naar een apotheek om een afspraak te maken met de dokter. Daar adviseerde ze imodium te nemen van hier omdat dit sterker zou zijn. Vandaag eigenlijk geen last meer gehad tot 16.00 uur plaatselijke tijd en nu toch besloten om 18.15uur maar even bij de dokter langs te gaan. Ik voel me verder best goed alleen het mat je gewoon af en je weet bijna niet meer wat je moet doen om er van af te komen. Je bent ook met alles wat je eet of drinkt bang dat het weer begint pfffff...vermoeiend ;-)

Nou even wat leuker nieuws, vanmorgen naar het paleis van de Sultan geweest waar we van een plaatselijke gids een prachtige rondleiding kregen erg indrukwekkend allemaal. Daarna door gereden naar het water paleis waar we ook met een plaatselijk gids rond liepen. Hij vroeg ons nog of we wisten van Bin Lade, maar dat nieuws hoorde we gisteren al van onze gids Paul die dit op TV zag terwijl hij even een hotel binnen liep. Maar ook waterpaleis was een mooi stukje historie van de sultan. Het was erg warm en benauwd vandaag in Yogyakarta we zijn echter toch naar een batik fabriek geweest waar we met eigen ogen konden aanschouwen hoe de batik producten met de hand worden gemaakt, was erg mooi en echt vakwerk. Met heel kleine penselen worden de lijntjes en stippen vakkundig gezet. Daarna nog naar een zilverfabriek geweest en dat viel eigenlijk tegen bij wat we de rest van de ochtend allemaal hebben gezien. Vanmiddag heeft Ria wat op bed gelegen en ik gezwommen heerlijk bij dit weer en tot 16.00 ging het allemaal goed tot ik weer op het toilet belande. Nu even wachten wat de dokter zegt. Morgen gaan we naar de tempels van borobodure en pramadan en we proberen of we zover mogelijk bij de merati vulkaan kunnen komen.

Gr, Bert en Ria

p.s Net terug van de dokter en dat was een belevenis op zich. Scooters recht voor de open ruimte, een komen en gaan van mensen met zieke kinderen en na ruim 1 uur en een kwartier kwam de dokter. Ik heb nu antibiotica voor 10 dagen plus een voedings supplement nu maar hopen dat ik wat aan kan sterken. Ondanks het negatieve toch weer een belevenis erbij ;-)

Vanmorgen in alle vroegte (iets over 7 uur) richting Yogyakarta met als eerste tussen stop de warmwater bronnen in het park vlakbij waar we hebben overnacht. We waren erg vroeg en er was nog bijna niemand (op een paar vroege javanen na die zoals gebruikelijk iets willen verkopen) was erg mooi hoe het heet water uit de rotsen komt en over gaat in een prachtige (warm) waterval. Nadat we daarna in het dorp nog ons ontbijt hebben genuttigd gingen we verder op we naar het DIENG Plateau, onderweg maakte Paul nog een tussenstop midden tussen de velden waar mensen bakstenen aan het maken en bakken waren. Alles met de hand en onder de volle (zeer warme) zon. Was erg mooi om te zien hoe iedereen zijn werk met de handen doet. Valt sowieso op in java dat alles met de hand gedaan wordt, van grasmaaien langs de weg, tot greppels graven voor riool, aardappels rooien, dorsen van rijst, allemaal door veel mensen en met de handen. Uiteindelijk het dieng plateau bereikt waar we de eerste tempels van onze reis hebben gezien (hindoe tempels) ook hier weer achterna gezeten door jongetjes, en een stel aziatische jongens ontmoet die met ons op de foto wilde. Daarna door gereden naar de kokende modder (een enorm bad) hier wordt ook gas gewonnen. De bevolking die daar woont leeft van de landbouw en dat is in alle opzichten te zien. Enorme plantages met gewassen die je onder in het dal niet ziet. Ook de bevolking was erg indrukwekkend heel andere mensen als die je op andere plekken in west java ziet. Het is er sowieso veel kouder en de kleding is ook afwijkend. De zwavellucht is er overigens niet om te harde. Inmiddels was het weer bewolkt en vervolgde we onze weg. Vlak voor Yogyakarta zagen we voor het eerst de Merati vulkaan opduiken, een enorme puist van een vulkaan die afgelopen jaar is uitgebarsten en voor zo'n 1000 slachtoffers heeft gezorgd. We gaan overmorgen nog terug naar dit gebied maar Paul vertelde ons alles van de ravage en het was al schemerig (17.30 uur) toen we daar reden maar je zag de kapotte huizen nog staan en BERGEN lava zand liggen. Dit hele gebied heeft maanden onder de as gelegen en ze zijn nog steeds erg bang voor meer. Uiteindelijk moe maar voldaan in ons hotel belandt, waar we nog wat hebben gegeten (in de buurt) en waar we zo gaan slapen. Paul ging nog even naar de tandarts en ik wellicht morgen naar de dokter. Waar ik gisteren melden dat het over was met de buikloop is die vannacht weer 100% teruggekomen. Morgen staat de stad op het programma en gaan we niet veel rijden. Paleis van de Sultan, malborro street, en wellicht batik........oja en naar de kapper :-)

Zoals belooft, vandaag weer wat foto's van Ria op de thee plantage en Kampung Naga.

Gr,Bert en Ria

Vandaag gelukkig weer beter en na afscheid te hebben genomen van de bediening van het hotel gingen we op weg naar Gayam. (eigenlijk wilde we naar de kust maar daar is afgelopen zondag een zware aardbeving geweest en dat vond Paul (en zijn vrouw;-)) niet veilig) Onderweg hebben we een tussenstopgemaakt met een bezoek aan kampong Nagana. Dit was een overweldigende ervaring op de parkeerplaats kwam er een gids naar ons toe die ons zou begeleiden naar de kampong. Paul had ons goed voorbereid dus we wisten een beetje hoe het zou gaan. De gids was inwoner van de kampong waar 390 mensen 109 gezinnen nog op een tradtionele manier leven. Hij legt alles uit in goed engels en hij vertelde dat hij met een paar andere bewoners uit het dorp door de leider (koning) is uitgekozen om engels te leren en de mensen rond te leiden in zijn dorp. Hij vertelde alles in detail, ook kon je zien waar de mensen zich douchte en naar toilet gingen (bamboe kooien waar je dwars doorheen kon kijken) en hoe de vissen de poep van de mensen consumeerden als voer. Het gaat te ver om het hele verhaal in deze blog te vertellen maar het was allemaal erg indrukwekkend. Ik zal proberen morgen wat foto's te plaatsen. We mochten ook mee in het huis van zijn zus en dan besef je pas hoe rijk wij zijn binnen stond namelijk bijna niets 1 kast 3 foto's een keuken waar ze koken op een steen en 1 slaap kamer die erg klein is. Hij bood ons ook drinken aan maar dit hebben we op advies van paul geweigerd. (was maar beter ook gezien de heerlijke buikloop) na zo'n 30 tot 45 minuten in zijn huis ademloos te hebben geluisterd en vragen gesteld gingen we verder het dorp door. Ria deelde her en der nog wat zeepjes en ballonnen uit en daarna namen we afscheid terwijl Ria nog een leuk aandenken kreeg van de gids. De rest van de dag was rijden,rijden, rijden, heel veel gaten in de weg, heel veel mensen nog meer mensen en nog meer mensen en nu zijn we dan eindelijk op onze tussenstop in Gayam vanwaar we morgen vertrekken naar Yogyakarta. De ochtenden zijn hier erg warm en zonnig rond de middag is er de bewolking en tegen de avond gaat het dan regenen. De temperatuur blijft echter prima zo rond de 30 graden, regen of niet idereen gaat hier gewoon door. Morgen weer een behoorlijke reis, maar eerst hier naar de warmte bronnen en daarna als het lukt nog naar borobodur, dit in overleg met Paul en op advies van HenK ;-) omdat we op deze manier wat tijd besparen en we eerder naar balie zullen afreizen. Nou dit was het weer voor vandaag groetjes van Bert en Ria.

Dag2:

Na vannacht heerlijk te hebben geslapen werden we vanmorgen om 4 uur wakker van alle moskeen met hun gezang. Uiteindelijk zaten we om 7 uur aan het ontbijt Paul kwam ons nog even een zakje cappucione brengen, waarna we rond 7.30 uur vertrokken richt de botanische tuin van Bogor. Dit was echt schitterend en meer dan de moeite waard, Paul liep met ons mee en was tevens onze gids. Hij wist ongelofelijk veel te vertellen van al die bomen die daar stonden (de tuin is overigens 45 ha groot en dat midden in een stad). Daarna doorgereden naar de poppenfabriek heel erg indrukwekkend als je ziet hoe die poppen met de hand worden gemaakt. Mensen werken allemaal in een heel kleine ruimte buiten waar ze heel gediciplineerd hun eigen dingetje doen. Na een heerlijk kop thee en gebakken banaan zijn we toch overgegaan tot het kopen van 2 traditionelen poppen. Heel mooie voor straks thuis op de kast. (eerste keer afgedongen en dat moet je dus ook ECHT doen)

Daarna vroeg de eigenaar van de fabriek of ik nog even wilde spelen op de gamelan waarna plots alle werkers aan de kant gingen en alle instrumenten van binnen naar buiten werden gesleept (speciaal voor ons tweetjes) en ik samen met hun een eenmalige voorstelling voor Ria mocht geven. (erg leuk) Daarna weer door gereden naar Bogor waar we in hetzelfde restaurant hebben gegeten als gisteravond. Vervolgens op weg naar een Safari park vlak bij ons hotel ook dit was geweldig mooi je hebt steeds het idee dat je door een tropische kas loopt. Geweldig zoveel indrukken op een dag Pfffff. We hadden ons behoorlijk ingelezen voor deze reis maar de werkelijkheid tart alles. Dit is gewoon een COMPLEET andere cultuur die werkelijk in niks aan Nederland doet terug denken. De chaos is onbeschrijfelijk, als je er geweest bent weet je wat we bedoelen, als je er nog niet geweest bent is het met alle foto's en films nog niet voor te stellen. je moet het 360 graden zien en dat dan gewoon continue....overl chaos, verkopers midden op de snelwegen, bij ieder stoplicht 10 tallen verkopers, kraampjes (krotten) en nog meer kraampjes....erg indrukwekkend allemaal. Onder het gezang van de moskee en onweer in de buurt sluiten we dag 2 af. We gaan zo eten en dan weer vroeg het bedje in.

Nog even snel er achter aan, we zitten nu in restaurant en morgen hebben we internet bij ons nieuwe hotel (bandung) ik ga er dan ook wat foto's op proberen te plaatsen. Groetjes Bert en Ria

Nou we zijn aangekomen in Jakarta de laatste ruim 4 uur vliegen gingen prima. We hebben beiden een klein beetje (uurtje) kunnen bijslapen en dat hadden we ook wel nodig om de eerste indrukken van java te verwerken "WAT EEN CHAOS" Koffers hadden we vlot te pakken en het feit dat we het visum voor java al in nerderand hadden geregeld maakte het dat we snel naar buiten konden en daar stond tussen de massa mensen Paul Sebo. Paul gaat ons de komende 15 dagen rondrijden als gids. Water had hij al klaar in de auto en toen Jakarta in. En wat je dan ziet en meemaakt ken je alleen van TV "open riool, verkopers massaal midden op de weg!!, de ene grote krottewijk na de andere, als daar brand uit breekt gaat er volgens Paul geen brandweer naar toe simpel weg omdat je er niet kan komen. Bij al die kampongs staan 10 tallen jongens op brommers die je voor zo'n 30 cent naar een plek binnen in brengen. Omdat het zo druk was hebben we Jakarta verder links laten liggen en zijn we via Bogor naar ons hotel gereden in de bergen. En eerlijk is eerlijk dat is weer plots een paradijs. We hebben ons zojuist miljonair gemaakt en 2x 2.5 miljoen IRP gepind op een plek die we zelf nooit gevonden hadden (beveiligd door bewaking) maar waar Paul ons naar toe loodste. Het Verkeer hier is werkelijk niet te beschrijven ze maken daar van 1 rijbaan een 2 baans weg en het is ECHT zo dat ze hier gewoon inhalen al komen er tegenliggers aan. En brommer die zijn er ontelbaar veel en die scheuren als kamikazen door het verkeer. Net nog even een duik in het zwembadgenomen het was al schemerig 17.30 uur maar niet minder lekker intussen heeft Ria een uurtje bijgeslapen. Nou dit was het voor vandaag, morgen gaan we naar de botanische tuinen van Bogor en wellicht een Safari